17 sierpnia 1991 roku po raz pierwszy nawiązana została łączność w protokole IP (Internet Protocol) między Uniwersytetem Warszawskim i Uniwersytetem w Kopenhadze. Nastąpiło to m.in. dzięki temu, że wiosną tego roku nasz kraj uzyskał pierwszą klasę adresową IP – 148.81.0.0. Ponadto przy Uniwersytecie Warszawskim ukonstytuował się Zespół Koordynacyjny Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej (NASK), którego zadaniem było zorganizowanie łączności komputerowej dla polskiego środowiska naukowego i akademickiego oraz połączenie Polski ze światem. W październiku 1991 roku krajowe sieci komputerowe dysponowały już ustabilizowaną łącznością z europejską częścią internetu, a w drugiej połowie grudnia odblokowany został dostęp po stronie USA, co dało Polsce łączność internetową z całym światem. Warto zaznaczyć, że w tym czasie działała już w kraju sieć komputerowa Bitnet/EARN, która łączyła niektóre ośrodki akademickie. Była ona oparta o mechanizmy poczty komputerowej, służąc również do przeszukiwania baz danych i tworzenia list dyskusyjnych.
W następnych latach rozwojem internetu w Polsce zajmował się utworzony w 1991 roku Komitet Badań Naukowych (poprzednik Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego), finansując rozbudowę i utrzymanie infrastruktury informatycznej Dla potrzeb nauki i badań stworzono dwie sieci rozległe: NASK oraz POL-34, a ponadto pięć centrów komputerów dużej mocy obliczeniowej (KDM), 22 miejskie sieci komputerowe (MAN) i kilkaset lokalnych sieci komputerowych (LAN). Powstająca w ten sposób infrastruktura od początku służyła nie tylko środowisku naukowemu, lecz także pozostałym użytkownikom internetu w Polsce.
